Bugünün çocukları, hızlı akan bir zamanın içinde büyüyor. Bir yandan yoğun bir akademik tempo, diğer yandan sosyal hayat, ekran kullanımı, sınav baskısı… Tüm bunlar bir araya geldiğinde ders çalışma çoğu çocuk için “başlaması en zor iş”e dönüşebiliyor.

Oysa öğrenmek insanın en doğal süreçlerinden biridir. Bir çocuğun merakı, soruları, keşfetme isteği…

Bugünün çocukları, duyguların hızla akıp gittiği, ilişkilerin çoğu zaman ekranlar üzerinden kurulduğu bir dünyada büyüyor. Emojiler duyguların yerini alıyor, zorlayıcı anlar çoğu zaman hızlıca geçiştiriliyor ve çocukların iç dünyalarına dair küçük ipuçları kolayca gözden kaçabiliyor. İşte tam da bu nedenle, bir çocuğun kendi duygusunu tanıyabilmesi, hissettiğini ifade edebilmesi ve ilişkilerde kendine ait bir yer bulabilmesi her zamankinden daha değerli.

Bugünün çocukları ekranlarla büyüyor. Duygular emojiyle anlatılıyor, oyunlar çevrimiçi oynanıyor, ilişkiler birkaç saniyede başlayıp bitebiliyor. Teknoloji çocuklara sınırsız bilgi sunuyor, evet. Ama bazen duygusal derinliği, sabrı ve  empatiyi gölgeliyor.

Bu nedenle çocukların sosyal ilişkilerinin nasıl şekillendiğini fark etmek çok değerli. Çünkü sosyal zekâ, bir çocuğun hayatta kuracağı tüm ilişkilerin temelidir.

Günümüzde ebeveynler, çocuklarının geleceğine dair tüm sürece belki de hiçbir kuşağın olmadığı kadar emek, plan ve kaygı yüklüyor. Eğitim sisteminden özel kurslara, oyuncak seçiminden yaz kamplarına kadar her detay, “doğru” çocuk yetiştirmenin bir adımı gibi görülüyor. Ancak şu soruyu ne sıklıkla soruyoruz acaba? Yetiştirmeye çalıştığımız çocuk, gerçekten var olan çocuğumuz mu; yoksa zihnimizdeki bir model mi?

Başarıyı elde etmek için sahip olmamız gereken en önemli nitelikler nelerdir? Başarılı insanlara baktığınızda ne gibi ortak özellikler görüyorsunuz? Sadece yetenekli olmak mı yeterli, yoksa azim, çaba ve tutku daha mı önemli? Ve en önemlisi, başarıyı elde etmenin sırrı öğrenilebilir mi?

Bir kişinin kendini gerçekleştirmesi, bireyin kendi potansiyelini en yüksek düzeyde kullanarak, hem akademik hem de kişisel gelişimini tamamlamasıyla mümkün olabilir.

Yani sadece başarı elde etmekle ilgili değildir; kişinin kendini tanıması, kendiyle barışık olması, kendi yeteneklerini geliştirmesi, değerlerini keşfetmesi ve bu değerler doğrultusunda hayatta anlam ve derinlik bulması da bütünsel gelişimin bir parçasıdır.